HOME / INNE / Jaka jest Polska?

Jaka jest Polska?

Jaka jest Polska?


Jaka jest Polska?

Czasem znajomi pytają mnie o to, jaka jest Polska. To bardzo trudne pytanie. Polska jest zbyt złożona, by na nie odpowiedzieć jednym prostym zdaniem.

Zadałam je w Klubie Polki Na Obczyźnie, a oto, co usłyszałam:

Marta
: Polska jest trudna, ale autentyczna, prawdziwa i pełna.

Ola: Polska jest specyficzna. Ma swoją piękną historię i niesamowitą kulturę, której piętno lubi ciążyć na nas – pokoleniach do lat 80′ włącznie. Polska jest piękna. Jest też smutna i bardzo prawdziwa przez głos tłumów, które chciałyby dużo ale jest na to za wcześnie. Polska jest w momencie raczkowania i nadejdzie czas kiedy będzie krajem, do którego wszyscy będą chcieli wracać. Polska jest… nasza. Po prostu.Agata:  Jest pełna sprzeczności i sama siebie nie docenia!

Xiaotai: Polska jest głęboko przekonana o własnej wyjątkowości i własnych racjach.

Dorota: Mnie się nie wydaje prawdziwa, wydaje mi się obłudna i nieszczęśliwa, dużo rzeczy się dzieje na pokaz, zrywy serca na chwilę, dużo przeintelektualizowanych ludzi, którzy nie mają okazji dać upustu swoim ambicjom i przede wszystkim Polska za bardzo żyje historią, a nie dniem dzisiejszym. Nie umie się cieszyć, tak z niczego.

Małgosia: Zakompleksiona, a przecież taka piękna i z dużym talentem, w który sama za bardzo nie wierzy.

Jo: Kochana, deszczowa, zakompleksiona… To że kochana- nie wiem tylko czy to wyidealizowanie jej przeze mnie czy obiektywizm po tym, gdy mieszkam w innych kraju. W każdym razie – na pewno ma swoją wyjątkową duszę. Chociaż ona chyba zanika – wypierana zachodem…

Magda: Krnąbrna. czasami zaściankowa – ale uważam to za cechę pozytywną.Anna: Polska jest surowa, dzika i nieokiełznana.Magda: Nie dostrzegająca swojego piękna. W życiu codziennym gościnna, pomocna i zaradna, choć kilka procent Polaków bardzo stara się, by nie była tak postrzegana. Bojąca się nowego, ale jednocześnie ciekawa świata i odbywająca dalekie podróże. Zdolna, pełna nieodkrytych talentów. Waleczna i czasem pyskata.

Justyna: Niedoceniona, piękna, utalentowana!

Marianna: Kraj kontrastów i sprzeczności. Z jednej strony piękny, ze wspaniałą naturą i historią, mogący pochwalić się niesamowitymi zabytkami, górami, lasami, jeziorami, morzem, smaczną kuchnią, zaradnością, pomysłowością, umiejętnością przetrwania największych zawieruch … A z drugiej strony to kraj trochę zagubiony w obecnej rzeczywistości, stojący w rozkroku między teraźniejszością i myśleniem o przyszłości, a przeszłością, z którą nie może jakoś dojść do ładu. Mnie Polska zachwyca, wkurza, fascynuje, doprowadza do łez (smutku, złości, radości…) – wszystko na raz! Na pewno nie jest to nudne miejsce.

Piotr: Bardzo trafnie to ujęłaś Marianna .. nie potrafiłbym lepiej napisać… Sam staram się skupiać na przyrodzie i na tym, że kraj po prostu wizualnie pięknieje. Ale mimo wszystko … i myślę, że to po prostu nadal kraj i demokracja bardzo młoda … Po zaborach tylko 20-lecie wolności nie całkiem demokratycznej, ale jednak gdzie różne religie i kultury współistniały i teraz ledwie 25 lat wolności i demokracji, gdzie nieco brakuje nadal różnorodności religii i kultur.

Tak, też mi się wydaje, że dużo jeszcze pracy przed Polską, by otworzyć się trochę bardziej na „inność”. Myślę, że wynika to z tego, iż przez zabory, a potem wojny i komunizm naród skupiał się przede wszystkim na tym, aby przetrwać i zachować swoją tożsamość – polskość. Żeby w ogóle stworzyć znów niepodległy kraj, gdzie przede wszystkim Polacy będą mieli dom. Więc w kwestii różnorodności kulturowej jesteśmy trochę do tyłu… Ale z drugiej strony taki z nas przecież mobilny naród, w każdym kraju na świecie znajdziemy przynajmniej jednego Polaka, teraz też ludzie jeżdżą – i turystycznie, i zarobkowo – więc nie do końca czasami rozumiem, skąd ta ciągła nieufność (a czasami wręcz wrogość) wobec „innego”…Paula: Dobre pytanie i trudne w cholerę. Jaka jest Polska? Chyba pełna paradoksów i sprzeczności. Nowoczesna i zacofana, postępowa i konserwatywna. Chyba to taki kraj, który w pewnym momencie pękł na pół i który już nie potrafi się całkowicie skleić. To kraj, który nie ma środka, absolutnie w niczym, a mieszkających w nich ludzi można dzielić na dwie grupy. Bo albo lewo albo prawo, albo bieda, albo dostatek, albo najmodniejsze knajpy albo rozklekotane kamienice, albo dobre samochody i młodzi, których nie stać na pierwsze auto. Polska to też trochę burdel, taki bałagan, który powoli się sprząta i właściwie jeszcze nie wiadomo co się pod nim kryje – Polska jeszcze sama siebie określa. Polska to też Polacy, którzy sami nie wiedzą co to właściwie znaczy być Polakami. To kraj, w którym nie ma ‚luzu’, a nawet wyjście z autobusu jest walka, w którym widać wciąż frustrację i czekanie na ‚coś’. To kraj pięknych zabytków, zachwycającej natury, która jest zupełnie wyjątkowa w świecie. Polska to kraj wybitnych indywidualności i egoistów, w którym jedno małe miasto ma 8 galerii handlowych i 4 dzielnice biedoty. To kraj gościnności i niechęci. Polska to trochę taki kraj ‚filozofów’ w którym do gadania są setki a do działania nikogo. Polska to też kraj, który powoli uczy się radości życia. Tylko w Polsce w autobusach siedzą reklamówki, babcie chodzą z kijkami do nordic walking w sukienkach i butach na obcasie, a opowiadanie w pociągu/tramwaju/autobusie szczegółów swojego życia prywatnego uchodzi za coś normalnego, podobnie jak słowo ‚przepraszam’ wypowiedziane przez lekarza, który spóźnił się 2 godziny byłoby cudem. Sprzeczności, paradoksy, kontrasty. Ale tak ogólnie Polska jest fajna, to taka mieszanka wybuchowa, w której wszystko zależy jak się trafi i na kogo i gdzie wszystko jest możliwe.

Agnieszka: Lepiej bym tego nie opisała. Mówię przepraszam zawsze. I nie spóźniam się 2h. To już wiem czemu nie mogłam pracować w Polsce.

Karolina: Polska jest zbyt skomplikowana. To kraj, który robi sobie zupełnie niepotrzebnie pod górkę, najcześciej po to żeby sie pokazać, bo co ludzie powiedzą. Polska to kraj kontrastów gdzie wszystko odbija sie miedzy ekstremami.

Natalia: Polska to moja ojczyzna, zawsze na pierwszym miejscu. Niepowtarzalna i jedyna. Akceptuję ją ze wszystkimi wadami, to miłość bezwarunkowa. Mogę na nią narzekać i zżymać się, ale innym od niej wara!

Barbara: Polska to mój rodzinny dom. Zapach świeżego chleba, który pamiętam z dzieciństwa. Serniki i szarlotki. Jesienne ogniska, zimowe kuligi. Wiosenne bzy,j aśminy i konwalie. Letnie wycieczki nad jezioro, harcerskie obozy, kolonie i codziennie zabawy na trzepaku. Polska to pierwsza miłość. Pierwsze piwo, pierwsza dyskoteka.Polska to mnóstwo cudownych wspomnień i nieodłączna tęsknota. Polska to wszystko to co mnie ukształtowało, co sprawiło, że jestem dziś kim jestem.

Dominika: Polska jest zielona, pachnie lasem albo sadem owocowym.

Nina: Z mojej perspektywy: pełna znerwicowanych, sfrustrowanych ludzi, którzy bliźnim na każdym kroku pokazują pazury i utrudniają życie.

Ewa: Polska to wspomnienie z dzieciństwa. Dobre wspomnienie. A tak to już z niektórymi wspomnieniami bywa, że lepiej do nich nie wracać, bo pryskają jak bańka mydlana, roztrzaskują się o nadbałtyckie klify i człowiekowi ręce opadają z niemocy, a w głowie pojawia się pytanie „czy to naprawdę wspomnienia czy też wyimaginowana przeszłość, która zakrzywia prawdę, żeby nie przejść przez życie rozczarowanym”… Tak mi się zagmatwane napisało ale wiem o co mi chodzi😉

Anna: Polska jest zielona, trudna, pełna ambitnych ale zarazem smutnych ludzi, z niesamowitą przyrodą, kuchnią i możliwościami. Rozwijająca się.

 

A jak Wy odpowiedzielibyście na pytanie jaka jest Polska?

 

źródło: www.sadeemkova.wordpress.com




więcej o southampton.pl U

Serwis Polonijny w Southampton Piszemy, tworzymy i staramy się dostarczać ciekawe informacje z życia miasta Southampton i okolic. Chcesz podzielić się z nami ciekawym tematem? Widziałeś coś, czego inni nie zauważyli? Dotarły do Ciebie interesujące informacje? Podziel się z nami swoją wiedzą! Napisz do nas. Skorzystaj z formularza TUTAJ

Sprawdź

Co robić w przypadku zgubionego bagażu?

Co robić w przypadku zgubionego bagażu?

Reklamację można złożyć także w przypadku, gdy bagaż jest opóźniony. W przypadku zagubienia walizki czy torby, część przewoźników oferuje klientom drobną rekompensatę, dzięki której możemy kupić najpotrzebniejsze rzeczy (np. środki higieny). Nawet jeśli przedstawiciele linii sami nam tego nie proponują, to warto się o to upomnieć.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

six − 4 =